الميرزا القمي
12
جامع الشتات ( فارسي )
به عمل آمده است . 13 - سؤال : انقطاع استحاضة به چه چيز فهميده مىشود ؟ ضعيفهاى مثلا ظهر خونى ديد ، ديگر نديد تا مغرب حالا نماز مغرب وعشا را به يك وضو مىتواند بكند يا نه ؟ وچه وقت بفهمد كه از استحاضة پاك شده است ؟ جواب : واجب است استبراء از براي دانستن تكليف خود ، چنان كه در حيض لازم است . يعنى پنبه داخل مىكند ولمحهاى صبر مىكند هرگاه پاك بيرون آمد منقطع شده است والا پس اگر آلودگى قليلي است باز در حكم مستحاضة قليله است واگر كثير است در حكم كثيره است وهكذا ، ولكن بايد بر أو ظاهر شود در صورت پاك بيرون آمدن پنبه ، اينكه اين پاكى از راه انقطاع وبرء است . واما هر گاه از قراين بر أو ظاهر شود كه برء حاصل نشده وبه آن عود خواهد كرد باز خود را مستحاضة مىداند . 14 - سؤال : ضعيفه خونى ديد ، يك دقيقه يا يك روز زياد وروز ديگر نديد ، حالا احتمال دارد كه فردا يا دو روز ديگر ببيند . حالا نماز وروزه را چه كند ؟ برود وغسل كند ونماز كند ، يا صبر كند كه ده روز بگذرد ؟ جواب : هر گاه اين ضعيفه " عادت مستقره " دارد به حسب وقت وعدد هر دو ، يا به حسب وقت تنها ، به مجرد ديدن خون در أيام عادت ، روزه را مىخورد ونماز را ترك مىكند ، ديگر انتظار سه روز نمىكشد ، وهر گاه پاك شود در روز أول يا روز دوم به مجرد همين ، غسل نمىكند ، به جهت آن كه در تحقق أقل حيض كافى است سه روز متوالى كه در هر روزى يك لمحه خون بيند هر چند باقي روز پاك باشد ، وهرگاه " مبتدئه " باشد كه تا به حال حيض نديده است وهمچنين " مضطربه " كه عادت خود را فراموش كرده ، پس اينها بايد تا سه روز نشود ، ترك نماز وروزه نكنند وعمل استحاضة بكنند . هر چند در روز أول ، پاكى از براي آنها حاصل نشود . ودر همه اقسام مبتدئه ومضطربه هرگاه در روز سوم هيچ خون نبيند البتة ترك نماز وروزه نمىكند چون أقل حيض كمتر از سه روز متوالى نيست على الأظهر . 15 - سؤال : هر گاه كسى استحاضة قليله داشته ، در صبح وضو ساخت ونماز كرد و